donderdag 26 juli 2012

25 juli, dag zes. Van Bingen naar Worms, 86 km

In Bingen naar een goedkoop Hotel gezocht, maar het bleek dat elk hotel even duur was. We kwamen twee Nederlanders tegen die ook een hotel zochten. Zij waren op weg naar Nederland en kwamen van Praag. Vorige week heel slecht weer gehad en nu volop zon, was even wennen. Zij overnachten ook alleen in hotels.
Zij hadden ook al heel wat afgefietst, Berlijn Wenen, maar Santiago gelopen. Een half jaar over gedaan met een tentje.
Uiteindelijk samen het hotel genomen. De volgende dag zagen we ze pas na het ontbijt.
Bingen even in geweest, een heerlijk restaurant gevonden en daar was ook de mogelijkheid voor internet.
Er waren verhuizers bezig die nog alles op hun nek meenamen.



Ondanks dat we dicht bij de spoorlijn zaten hebben we er weinig last van gehad.
Het ontbijt werd opgevrolijkt door een Nederlands echtpaar waarvan de moeder zeer dreigende taal uit sloeg over hengst voor je kop, kwaad werd op de dochter van net 6 jaar die niet alles op at en wel alles wilde pakken.
Uiteraard naar de WC moest, vader lief zei niets, was druk bezig met de jongere dochter van 3 jaar, die moeder probeerde te paaien door aardig te zijn.
Vannacht geen last gehad van mijn knie, goed geslapen en nu maar kijken hoe hij zich houdt.
De route snel opgepakt, is toch wat makkelijker dan vorig jaar, kleinere plaatsen en dichter op de route een overnachting gevonden.

Eerst deel voorzichtig zoekend naar het goede ritme, niet te hard aanzetten en na een uur warm gedraaid te hebben ging het langzaam beter, de kracht kwam wat terug, waardoor het trappen niet meer zo pijnlijk was.
Het doet mij denken aan de pijn na de schaatstocht Noord Holland Noord. Toen heeft de fysiotherapeut een sporttape onder mijn knie gedaan, kan ik vandaag ook eens uitproberen.
Het werkte, gelukkig.
Het landschap was fraai, veel wijngaarden, fruitbomen, maar ook hier weinig vruchten. De wegen slecht in het begin, veel grind, gruis, kuilen en stenen met scherpe punten. Ik ben nu heel blij dat is de andere wat bredere Marathon plus van Schwalbe heb aangeschaft, geeft meer demping. De ochtend was lekker fris niet te warm, zou vandaag boven de 30 graden komen, gelukkig al redelijk vroeg op pad 9:00 uur.
We gingen niet hard, kwamen onderweg telkens dezelfde fietsers tegen, twee jonge mannen op gewone fietsen, stuivertje wisselen, ik een foto, zij zonnebrand opsmeren. Wij pauzeren in het winkelcentrum, zij in het dorpje Nierderolm zelf.
Het was af en toe lastig zoeken, omdat de paden langs de hoofdroutes door de weilanden liepen en ze vaak niet te zien waren.
Op een gegeven moment hadden we een pad, dat volgens ons en het boekje een oude spoorlijn geweest moet zijn.
Dat reed super, soms eraf en dan weer terug op de route.
Omdat we niet door de dorpen gingen, kwamen we ook weinig koffietentjes tegen om een uur of half twaalf een groot winkelcentrum daar inkopen gedaan en koffie met kuchen genomen. Toe. We weg reden kwamen we Eric en Anja tegen ook zij ging daar inkopen doen.



In Ingelheim zowaar langs het fietspad een reparatie station.


De boer die het land in ging om zijn gewas te keuren.


Een schuurtje in de wijngaard.



Bij de tweede stop om 13:00 uur wat brood en fruit genomen.


In Openheim werden we terug gestuurd door de locale inwoners. Zij zagen ons gaan, maar gingen een gewone straat in. Volgens hen kwamen we nergens uit. Ik gaf aan welke plaatsen we mog moesten en dat de route deze richting aangaf waren ze in de war. Volgens ons waren ze al een beetje dronken van de dag drinken.
Het is overigens wel een schitterende wijnstreek, de ene wijnproeferij na de andere. Het is maar goed dat we op de fiets waren, de verlokking om er te stoppen en te gaan proeven was groot. Geen tocht voor alcoholisten dus.



In Oppenheim dit groepje jonge dames vastgelegd, waren druk in gesprek, ik wilde het poortje nemen, maar zo is het misschien nog leuker.
Overal in destraten groeien daar de wijnranken langs de huizen of via de kabels naar de andere kant van de straat. Een bijzonder gezicht.
We hadden ook de route kunnen afsnijden, maar wilden toch even in Nierstein bij de Rijn uitkomen. Daar heb je bijzondere wijnen van, maar daar nu geweest te zijn, heb ik er toch niet zo'n goed gevoel bij. Druk stadje, rommelig, niet bijzonder.
Vanaf Nierstein zijn we strak naar beneden gegaan richting Worms. Veel rechte wegen, saai, net niet eentonig door het fraaie wijnlandschap, de kerktorentjes die je net boven de velden uit zag komen hielden het spannend.
De hitte kwam van de straat en de velden omhoog, was afzien en het tempo was eruit. We moesten weer denken aan de Spaanse meseta's.


In Alsheim, heel leuk plaatsje nog wat foto's gemaakt en de kersen soldaat gemaakt. Fraai beeldje gefotografeerd, "de windvanger" geschonken door de plattelands vrouwen van Alsheim.



Stadhuis van Alsheim.













Voor Osthofen stopte een man op een kruispunt en vroeg of we de weg kwijt waren, we aarzelden tussen twee mogelijkheden of door het dorp Mettenheim of langs het dorp door de velden.
Hij adviseerde de velden en dan in Oppenheim een ijsje te nemen, want daar was het ijs bijzonder goed. Dat deden we dan ook en het smaakte weer overheerlijk, alles smaakt weer bijzonder goed, het lijkt wel alsof je smaak zich door deze inspanningen extra versterkt wordt, net als vorig jaar toen was de smaak van water zelfs zalig.


Een oudere man wenste ons veel plezier met raderen.
De laatste loodjes wegen het zwaarst, nog 10 km naar Worms, maar door het ijs waren deze kilometers een stuk beter te doen.

In Worms redelijk snel onderdak gevonden, half zes konden we douchen en na de douche waren we weer herboren. Hotel achter de Dom, waar vanavond een voorstelling is. Voor ons te vroeg, wij gaan eerst eten.



Location:Worms

1 opmerking:

  1. van het lezen alleen al krijg je trek.
    en niet alleen in de reis, maar zeker
    ook in zo'n heerlijk ijsje.

    gr.peter

    BeantwoordenVerwijderen