vrijdag 27 juli 2012

27 juli, dag acht. Helmsheim - Merklingen

Na de lange dag,'s avonds nog even terug naar het dorp, 5 km verder, Heidelsheim, daar nog wat foto's gemaakt van de oude stadspoort.




Langs de weg kan je bloemen afsnijden en betalen in een potje.




Het veld stond nog met veel bloeiende bloemen, er leek weinig gebruik van gemaakt te worden.








Kerk in Helmsheim in avondlicht.




Dit keer nog vroeger vertrokken om 8:10 uur zaten we op de fiets. De zon stond laag en wierp mooie schaduwen over de velden.




In Würms waren we al snel en in alle rust de prachtige gebouwen bekeken, maar ook dit kruisbeeld met bijzondere schaduw.












Kerk van binnen in Bretten, de deur werd net opengedaan en de koster ging er vanuit dat we even een kijkje wilden nemen.




Marktplein in Bretten.




Rathaus




Daarna verder op weg, helaas de verkeerde route genomen. Ik dacht mijn knie te sparen en besloot de gewone weg te nemen, maar we namen de parallelweg en die ging toch omhoog door het bos, met steile hellingen, vervelende vliegen en zachte grind onderlaag, steil naar beneden.
Dan het andere alternatief langs de weg via de dorpjes, nog meer klimmen, maar nu in de zon. Gelukkig de lakmoesproef doorstaan, de knie werkt goed de fiets wil nog en we kwamen nu wel hele mooie plekjes tegen.








Later op de route een prachtige boerderij, helemaal omsloten door muren van gebouwen, zoals je dat in films ziet.




De snelweg naar München, Stuttgart, waar we heerlijke bramen hebben geplukt, ze waren lekker zoet en warm en zacht door de zon.




In Phorzheim de eerste rust genomen, was inmiddels al 12:00 uur, nog maar 37 km gereden door al die omwegen. Het doel is echter niet snel te gaan, maar onderweg te zijn en alles op ons af laten komen. Op een schaduwrijk terrasje bij de kerk heerlijk een Flammkuchen genomen en koffie gedronken of andersom. Je wordt er wel moe van, zeker als de temperatuur naar de 40 graden loopt, dan is fietsen in de zon niet leuk meer,dus even een tukkie doen.
Opeens kwamen de Enz en de Würm bij elkaar.




Wij namen de Würm, het eerste deel een prachtig fietspad onder de bomen en mooi breed asfalt, dat liep wel, af en toe een steile klim, maar we waren inmiddels al wat gewend.
Toch in het tweede deel kwamen we in een bos met een slechte ondergrond, eerst een ingereden grindpad. Later toen we naar beneden gingen leek het wel of ik afgeremd werd, kneep nog eens in de rem ter controle, maar het was het vers gestorte grind met de zachte ondergrond die je afremde, dat was zwaar trappen, zeker omhoog. Op een kruispunt twee richtingen, we kozen het mooie asfalt, maar hadden gewoon door moeten rijden. Dat hebben we geweten, 12 of meer % helling slingerend wel 4 km lang omhoog. Af en toe stoppen. Het eerste deel zelfs lopend, omdat we niet opgang kwamen vanwege de verkeerde versnelling. Met de GPS toch nog de goede richting gevonden. Bij een jachthut de meloen en de thee opgemaakt.
Daarna in vliegende vlucht naar Merklingen. Het onweer dreigde en onderweg nog een paar druppels gehad, maar de bui bleef uit.




Een vlindertje kwam op mijn stuur zitten.




Het omhoog trappen vraagt om een hele andere manier van fietsen. Ik merkte dat ik nu meer met mijn kuiten en voeten aan het werk ben, met mijn handen aan het stuur trek en minder mijn knieën voel. Alie, gaat als ze lekker zit, mij voorbij. Sinds zij een groter verzet heeft draait ze want makkelijker rond.
Had ik gisteren besloten tijdens het fietsen om meer op rechts te hangen en het rechterbeen meer te belasten, dat was nu weer overbodig.
Vandaag nog meer water gedronken dan gisteren, limonade onderweg bij de Lidl gehaald, omdat je op een gegeven moment wel genoeg van water hebt.
De thee blijft het lekkerst om te drinken.
Na 62 km gestopt en om vier uur het Gasthaus Rose in Merklingen genomen, een plaatsje net voor Weil der Stadt. Een heerlijke salade gegeten en bij de koffie kregen we een heerlijk glaasje ouzo. Slapen zou vast wel lukken, ondanks al het verkeer dat ook hier weer langs raast net als gisteren.
Leuk plaatsje met mooie vakwerkhuisjes, een ommuurde kern, waar de boeren vroeger hun voorraden bij de Monniken in bewaring konden geven. Leuk om te zien dat de zwaluwtjes altij welkom zijn. Het lijkt wel of er op sommige plekken al nestjes voor ze gemaakt zijn en eronder een plankje waarop de hoopjes met uitwerpselen liggen.

Location:Merklingen

1 opmerking:

  1. zo'n knie dat is vaak het probleem en
    ga je andere houdingen aannemen.
    er zal heel wat litertjes drank door de kelen zijn gegleden.

    gr.peter

    BeantwoordenVerwijderen